Bezinning enzo…

Telefoon van Vesta: ‘we gaan je niet begeleiden’. Reden: omgaan met ziekte en alleen zijn, is niet hun doelgroep. Ik ben stom geweest en had moeten nadruk leggen op de nachtmerries en het randje-depressieve, maar het is nu te laat.

Ze hebben me voorgesteld om de ervaringswerker – waarmee ik btw nog vergaderd heb in Pittem – langs te sturen om uitleg te geven over de oprichting van een herstelacademie. Nu, ik weet wat dat is, nl. een plaats waar workshops worden gegeven door een professional en een ervaringswerker. En ik weet ook dat de kans groot is dat dat te lang zitten zal zijn. Maar goed, weinig tijd om na te denken aan de telefoon, dus heb ik maar ja gezegd.

Daarna ben ik beginnen janken en dat zowat de ganse dag door, in stukjes. Wat nu? Ik voel me mis begrepen en in de steek gelaten, want het doel van thuiszorg is o.a. een opname voorkomen. Wat ik wil! Bovendien vind ik het ontzettend confronterend en maakt het me ook boos om een ervaringswerker over de vloer te krijgen. DAT HAD MIJN JOB KUNNEN ZIJN.

Bon. Ik ben nu op bezinningsweekend…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *