Therapie

Ik kom van bij Lisa. Er heeft me eindelijk iemand zover gekregen uit te spreken dat er wss een verband is tussen mijn baby tijd en alles erna tot mijn 18e, en de stress en spanning die nu in mijn lijf zitten. Niet als oorzaak, dat blijven de hormonen, maar wel als verzwarende en vooral blijvende factor. Maar ze zegt ook dat er eigenlijk niets aan te doen valt, of toch maar heel moeizaam. Ik ben een bodemloos vat. Ik hunker naar geborgenheid en warmte en alles dat ik gemist heb. En dat valt niet meer te vervangen.

Ik ben kapot. En valt mss wel samen te lijmen, maar de barsten blijven, de stevigheid ontbreekt.

Neemt niet weg dat ik op andere vlakken niet kan groeien… Maar op dit vlak gaat het toch vooral om aanvaarding. Al weet ik begod niet hoe…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *