Chiropractie

Ja, jongens… ’t Is de moeite, hoor.

Weet je nog, de vorige post, dat ik zei dat ze niet meer aan mijn lijf mocht komen? Nou, de keer erop was bij iemand anders. En intussen zag ik hem een keer of 4. En werd ik telkens gekraakt, gemanipuleerd, getrokken naar alle mogelijke kanten, PIJN, niet normaal…

De dag zelf is rusten en stil liggen, de dinsdag is vergaan van de pijn, de woensdag tussen de twee en vanaf de donderdag ‘mijn normaal’. De maandag moet ik terug…

Daarnaast moet ik een suikervrij en koolhydraten arm dieet volgen. De moeite, zenne.

En waarom doe ik dat allemaal? Omdat ik wanhopig ben en hoop dat dit helpt… Volgende week woensdag moet ik naar een tandarts waar ze mee samen werken. Die zou de oorzaak kunnen aanpakken. Ja, je leest het goed: er is iets functioneel mis in mijn kaakgewricht ofzo, waardoor alles eronder compenseert. Te gek voor woorden, maar: ik heb het zelf gevoeld.

Ik moest met mijn been tegen zijn arm duwen en ik kon niets van kracht geven. Tot hij twee onnozele wattenstaafjes tussen mijn tanden stak en me liet bijten: hallo, spierkracht! Dus hoe gek het ook klinkt en hoeveel ik ook weer betaal, letterlijk en figuurlijk, ik moet dit een kans geven.

Maar ik zweer dat dit het laatste alternatieve is dat ik probeer. Echt.

Hij belooft me trouwens ook geen genezing ofzo hoor. Wel beterschap…

En jawel, zot zijn doet zeer…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *