Een tijd van komen… (2)

Leven is soms vaak afscheid nemen, het ene gaat al vlotter dan het andere…

Tis hier weer van ‘familiedrama’ geweest. Ik heb geen zin het ganse verhaal te doen, maar de slotsom is dat mijn nonkel en tante het laatste familiedraadje doorgeknipt hebben. Ze willen zich alleen nog maar met positieve en vergevingsgezinde mensen omringen en ik hoor daar niet bij. Bon…

Het deed pijn hoor, en veel, maar weet je, ik ben er klaar mee. Een boom die ziek wordt door slechte grond, moet je verplaatsen en wel zo snel mogelijk. Ik laat me niet nog es ziek maken.

Ik weet dat ik hard ben ten aanzien van familie, maar dat heeft ook zijn redenen. De keuzes die ik in mijn leven gemaakt heb, waren uit zelfbescherming en ik sta er nog steeds achter.

Als ze dat niet willen begrijpen, tja… Dan laat ik dat ook maar bij hen liggen.

Het is welletjes.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *