De winter komt eraan…

Zei ze op een herfstdag met non stop regen… Was het al maar lente!

Ik schrijf te weinig hier, ik weet het. Maar er gebeurt weinig speciaals naar mijn gevoel.

Mentaal gaat het beter dan eind augustus. De spanning is gezakt, geen drang meer, een stukje rustiger. Maar toch ook veel schommelingen, mee met de pijn, als die er is, dan merk ik dat mijn draagkracht quasi onbestaand is. 

En of de pijn er is… Ik ben zo dom geweest in augustus iets te willen afbouwen, en hopla, daar was de pijn in mijn handen terug. Dus terug verhoogd, wat niet hielp, nogmaals verhoogd, wat gelukkig wel helpt. Maar ik neem nu dus meer dan ervoor, oh ironie.

Daarnaast moet ik mijn 2 verslavende middelen ook even stoppen, 10 dagen om goed te zijn. Ik ben beide keren na 4 huildagen terug herbegonnen… In december ga ik terug naar de neuroloog en vraag ik naar een ondersteunend middel om toch twee keer die 10 dagen te kunnen doen. De bedoeling is dat ik daarna terug meer effect ervan heb, want ik merk dat dat afneemt. En zo blijft het zoeken…

Ik voel me slecht over al die medicijnen en supplementen. Ik verzwaar ook geleidelijk aan, wat op zich geen kwaad kan zolang het de spuigaten niet uitloopt, ik heb al heel mijn leven ondergewicht. Maar elke 100 gram die erbij komt, zet zich volledig op mijn buik… Het resultaat is dat ik 3 maanden zwanger lijk en dat stoort me enorm… Daarnaast maak ik me zorgen om mijn lever en nieren en vraag me af hoe lang die gaan blijven functioneren. Maar wat is het alternatief…? 

Mijn momenten therapie zijn meestal uithuil uurtjes… Mijn psychologe zie ik 2x/maand. Om de 2 maanden de psychiater van mijn laatste opname, afgewisseld met om de 2 maanden de psychiater die me al kent van mijn 16e. Dus in totaal heb ik drie momenten per maand om te spreken. Het zou meer mogen zijn, maar ik moet ook aan de centen denken…

Van centen gesproken, ik deed een aanvraag voor een rolstoel en voor een mantelzorgpremie. Benieuwd… Daarnaast gaat manlief vanaf februari eerst ouderschapsverlof en daarna verlof voor mantelzorg opnemen in 1 dag per week. Dat gaat deugd doen. Een beetje ontlasting voor mij van het huishoudelijk werk, want ik geraak vaak niet rond. Vooral was en strijk blijven liggen. En kuisen is al helemaal geen optie meer. Dus alle hulp is welkom… Het zal helaas ook schelen in de portemonnee, maar ik hoop dat dat meevalt. Ik ga mijn af en toe compenseren met online shoppen wat moeten temperen 😉 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *