Vervolg therapie…

Het is hier al even stil. Ik zit nochtans niet stil (liggen daarentegen…). 

Mijn ambulante therapie loopt goed. De klik is er, en het zijn energie vretende, diepgaande gesprekken. Nog steeds rond vroeger, maar ook rond lichaamsbeeld, vrouwelijkheid,… Ik word een beetje ouder *kuch* en die onderwerpen kwamen nog maar weinig aan bod. Wat dat betreft is het goed dat ik eindelijk een vrouwelijke therapeute heb.

De vakantie kabbelt intussen rustig verder, we zijn al een stuk over de helft. Het loopt eigenlijk wel goed. Het was even wennen aan een terug werkende man, maar Kasper en ik vinden onze draai wel weer. Alleen het in bed steken is om één of andere reden een echt frustratie moment geworden waarin Kasper hopeloos traag is en niet luistert, het is een gigantische oefening in geduld hebben en laat me daar nu juist niet sterk in zijn… Maar we leren eruit, dat wel. En de mantra ‘het is een fase’ blijft van toepassing. 

Voor het eerst in mijn leven probeer ik af te vallen. Ja, je leest het goed. Mijn buik is groter geworden dan mijn borsten en ik ga absoluut niet akkoord met die verhouding! Hoewel ik eigenlijk geen gewicht kan missen, maar dat buikje moet kleiner, punt. Dus hopelijk wil het nu weer wat krimpen…

En daarnaast ben ik nog met ‘iets groots’ bezig, waar weinig mensen van op de hoogte zijn en dat wil ik nog even zo houden. Maar jullie mogen alvast duimen dat het lukt! 

Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *