Disappointment

Normaal had ik donderdag een kennismakingsgesprek in het Huis van de Mens. Ik wou graag aansluiten bij het team ‘Vrijzinnige humanistische begeleiding’, met de bedoeling een keer of drie per week 1 uurtje een gesprek te doen. Als dat kon… Voor hetzelfde geld kon dat niet he, verwachten ze bvb aanwezigheid op een wekelijkse vergadering van drie uur ofzo, dan lukt mij dat toch niet. Maar ik moet me de vraag al niet meer stellen…
Ik heb het gesprek afgezegd.
Vanmorgen stond ik zoooo moe op. Me door de voormiddag gesleept, om dan anderhalf uur te slapen en me weer een beetje mens te voelen. En dan komt het besef weer: ik kan dit niet. Ik heb teveel zo’n dagen, het is te onvoorspelbaar en ik wil niet diegene zijn die om de haverklap moet afbellen en mensen teleurstellen…
Dus bye bye vooruitzicht op nieuw vrijwilligerswerk. Welcome back to reality. Het dodelijk saaie, eenzame leven thuis. Wat ben ik toch naïef te denken dat ik daaraan kan ontsnappen…

Op dagen als vandaag vloek ik hard en jank een potje. Nog maar eens.

Laat me maar… Morgen beter.

Comments

  1. Maaike

    Ik vind het sterk van jou dat je hierover durft te schrijven! 🙂 ik hoop met je mee dat je toch nog vrijwilligerswerk vindt, waar je niet zo’n groot engagement in moet stoppen. Maar met zo’n karakter, kom je er wel, dat ben ik zeker! 🙂 Liefs x

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *