Uit je hoofd, in het leven

uit je hoofd

Ik geef het toe, zelfhulpboeken en ik, het is geen match. Erger, ik heb er een afkeer van. Maar bovenstaande titel was een tip van mijn nieuwe psycholoog. Ik had mijn buik vol van psychoanalyse en het was hoog tijd voor iets nieuws. Daar had ik nu wel een boek voor over.

En zowaar, het intrigeerde. Het smaakte naar meer. Niet naar meer boeken, dank je vriendelijk. Wel naar meer sessies bij de ‘peut’, benieuwd naar zijn aanpak.

Ik moet zeggen, het bevalt me wel. Hier en nu, concreet, down to earth. Na een paar sessies kennis maken, tijd voor het echte werk. Vandaag was zo’n beetje een stand van zaken opmaken. En eigenlijk, al bij al, gaat het misschien zo slecht nog niet. Voor het eerst in mijn leven stel ik mijn ‘nood’ aan therapie in vraag. Durf ik te denken dat het misschien ook wel zonder kan. Stel je voor, ik, zonder therapie.

Nu goed, we zijn er nog niet. De frequentie van mijn ‘down momenten’ mag ik dan nog redelijk aanvaardbaar vinden, de diepte ervan is dat niet. Ze zijn té zwaar, té overspoelend. Daar moet nog iets aan gedaan worden. Maar ik neig te geloven dat dat met gedragstherapie ook wel kan. We proberen het in elk geval… Ik voel zelf wel dat ik met veel ‘denkfouten’ zit. Automatische gedachten, gevoelens, linken in mijn hoofd die te snel gelegd worden. Maar dat lijkt me ook heel typerend om met gedragstherapie aan te pakken. Zodus… Hoop doet leven!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *